Le( parc de)s Felins d'AuneauEen aantal echte kattenfreaks hier op het forum zullen ongetwijfeld een beetje jaloers worden wanneer ik jullie vertel dat ik twee weken geleden een bezoekje heb gebracht aan het kattenpark van Europa.
Zoals de titel al aangeeft is "les Felins d'Auneau", "Le parc des Felins" geworden. Vorig jaar verhuisde het complete park van Auneau naar een 7,5 keer groter terrein bij het plaatsje Nesles, 60 km van Parijs.
Toevallig op nog geen half uur rijden van het dorp waar mijn schoonfamilie woont. Die weten natuurlijk ook van mijn hobby, en dus stond een bezoek "en famille" al een tijdje op de planning.
De website raadt bezoekers aan vroeg bij het park te arriveren, het liefst bij openingstijd, 10u. De katten zijn dan echt actief. s'Middags word er vooral geslapen.
Aangezien kleine neefje en nog kleinere nichtje ook meegingen, en die waren de avond te voren laat naar bed gegaan, zat dat er helaas niet in.
Maar goed, je kunt niet alles hebben en tegen een uur of een stonden we voor de ingang van het park.
Die wordt gevormd door een ruime ontvangsthal met kassa's en een souvenirshop. Alles leuk aangekleed met schilderijen van diverse katachtigen.
ze zijn blijkbaar voorbereid op massa's bezoekersVervolgens kom je op een pleintje. rechts bevind zich het restaurant en linksaf loopt een pad het park in. Hier staat ook een jeep waar op de zijkant de weg van Lisieux (CERZA), via Auneau naar Nesles geschilderd is.
Het eerste verblijf dat je tegenkomt is direct ook het grootste. De jachtluipaarden beschikken over een enorm uitgestrekt stuk grasland met hier en daar wat schaduwrijke bomen. Een oude boerderijstal doet dienst als binnenruimte.
een deel van het jachtluipaardenverblijfAl gauw bleek dat de website niets te veel had gezegd want bij onze aankomst lagen de meeste dieren te slapen. En in zo'n groot verblijf als dat van de jachtluipaarden moet je dan echt geluk hebben er eentje te spotten. Later op de dag lieten de meeste katten zich veel beter zien en heb ik 4 jachtluipaarden in het verblijf geteld.
Tegenover het cheetahverblijf ligt de kinderboerderij, alias dependance van het voedselmagazijn. Tenminste, ik ga er vanuit dat er van tijd tot tijd wel eens een dwerggeit op het menu van de leeuwen of tijgers zal staan.
Je kunt het verblijf in en je mag de geiten popcorn voeren, die je aan de ingang kunt kopen. De kinderen vinden het natuurlijk prachtig. De dwerggeiten zijn direct ook de enige niet-katachtigen van het park.
Langs een eveneens zeer ruim verblijf voor de groep West Afrikaanse leeuwen, die allemaal achterin het verblijf lagen te maffen, kom je bij het middelpunt van het park.
Hiervandaan lopen de drie routes die je kunt lopen: de Azie route, de Amerika route en de Afrika route. Deze vormen elk een lus, zodat je steeds weer op het vertrekpunt terecht komt.
Achter de kinderboerderij is ook nog een stukje Europa te vinden, maar dit beslaat slechts twee verblijven voor Europese wilde katten en Noord Europese lynxen.
Op het centrale vertrekpunt staat ook een legertent, die op drukke dagen dienst doet als infopunt. Deze was nu gesloten, maar er liep wel een vriendelijke medewerker met een rugzak rond, die ons aanraadde eerst Amerika te bezoeken, aangezien daar op dit moment het meeste te zien was.
AmerikaHet eerste verblijf is dat van de ocelotten.
De verblijven van de kleine katten in dit park zijn vrijwel allemaal gebouwd volgens hetzelfde principe en zien er dus exact hetzelfde uit: Een kooiconstructie bestaande uit twee verblijven die met elkaar verbonden kunnen worden en waarvan er een beschikt over een kijkhut met enkele kleine raampjes. De grootte en inrichting van de verblijven kunnen verschillen per soort.
De ocelotten beschikken over twee van dit soort verblijven, dus vier kooien in totaal. Er is dus plek voor vier dieren, maar volgens mij zaten er nu slechts twee.
een van de twee ocelotverblijvenDan een ruim verblijf met een jaguar en een drietal verblijven met achtereenvolgens margays, Geoffroy's katten en oncilla's.
deze oncilla mist een achterpootHet volgende verblijf is van de poema's die zich eerst totaal niet lieten zien, maar later ook met z'n vieren bleken te zijn.
De verblijven van de grotere katten zijn van een ander principe. Een, vaak rechthoekig, stuk grond, omheind met hoog hekwerk, waar je aan de lange kant langsloopt.
Jullie snappen het al, voor interessante verblijven-architectuur ben je hier aan het verkeerde adres. Functionaliteit staat voorop. Ook de inrichting is simpel. De verblijven zijn sterk beplant en vaak is daarvoor handig gebruik gemaakt van de bosrijke omgeving, maar hoogteverschillen en waterpartijen ontbreken bijvoorbeeld volledig, terwijl dat voor sommige soorten wel zou passen. Wel hebben de kleine katten vaak veel klimmogelijkheden.
En daar maakten de jaguarundi's dankbaar gebruik van. Ze hebben zowel oranje- als bruingekleurde exemplaren.
De laatste twee grote verblijven in Amerika huisvesten bobcats en een koppel jaguars, waarvan het vrouwtje van een particulier komt en wildvang is. Genetisch zal ze daarom wel waardevol zijn voor het fokprogramma.
de jaguardameAzieVervolgens zijn we de Azie route gelopen. Hier werd nog flink siesta gehouden door de katten waardoor we maar weinig soorten echt goed hebben gezien. Maar we zijn er toch bijna altijd in geslaagd om de dieren in hun verblijven te ontdekken.
Het eerste verblijf is dat van de Sumatraanse tijgers. Dat is, zoals te verwachten, groot en dichtbegroeid. Hier zit een koppel waarvan we er een hebben gespot. Dan een verblijfje dat werd voorbereid op de komst van roestkatten.
Van de twee Sri Lanka panters ernaast komt er een uit Burger's Zoo. De volgende vier verblijven bevatten Aziatische goudkatten, Bengaalse- en Indonesische tijgerkatten, vissende katten en moeraskatten.
Alleen de moeraskatten lieten zich niet zien.
Dan kom je uit op een lange laan met aan weerskanten langgerekte verblijven voor een koppel Siberische tijgers en een groep witte en normaal gekleurde (waarschijnlijk hybride) tijgers. Deze verblijven zijn werkelijk groot.
rechts het verblijf van de Siberiers, links de witte tijgers
de verblijven zijn net zo lang als het padHet verblijf van de witte tijgers heeft ook, als enige in het park, een flinke waterplas. Dat vond ik wel vreemd. Bij wel meer soorten (jaguars, overige tijgers bijv.) zou zwemgelegenheid best welkom zijn, lijkt me. Het landgoed beschikt nog wel over een aantal waterpartijen, maar die zijn niet in de verblijven geintegreerd.
De witte tijgers waren in tegenstelling tot de andere katten behoorlijk actief. Aan de overkant bij de Siberiers was geen teken van leven te bekennen. Maar dat je met zulke grote verblijven af en toe ook geluk moet hebben bleek maar weer toen enkele minuten later de Siberische man opdook op zijn vaste ronde door zijn verblijf.
Om de hoek is nog een, vrijwel identiek, verblijf voor dit keer slechts een mannelijke Siberische tijger. De amoerpanters lagen verstopt in hun verblijf en in dat van de Siberische lynxen werd gewerkt.
Amoerkatten, nevelpanters, sneeuwpanters en manoels ronden het Aziatische kattenbestand af.
Voor de fotografen onder ons is het jammer dat er vrijwel geen kijkruiten te vinden zijn in het park. Alleen bij de kleine katten zijn in de kijkhutten kleine ruitjes te vinden. Verder sta je overal op minstens 50 cm. van het gaas wat het fotograferen ook niet makkelijker maakt.
zo klein zijn die kijkruitjes dus, hier bij het manoelverblijfAfrikaDe Afrikaanse route loopt eerst nog een flink stuk langs de zijkant van het verblijf van de West Afrikaanse leeuwen. Dan kom je bij de servals en even verderop het toekomstige verblijf van de zwartvoetkatten.
Nieuw voor mij was de Afrikaanse wilde kat (Felis sylvestris gordoni). Leuke en best mooie dieren, maar als je niet wist dat het om een wilde soort ging, zou je hem kunnen verwarren met onze huiskat. Getuige ook het commentaar van een mevrouw, die daarom duidelijk niet in deze dieren geinteresseerd was: "pff...die hebben we thuis ook..."
Afrikaanse wilde katDe zandkatten hebben naast hun standaard-verblijven ook nog een soort legertent, waarin men volgens de bebording beter het natuurlijke leefgebied van deze diertjes kan nabootsen. Inderdaad waren er in de tent iets meer zand en stenen te vinden, maar een echt woestijnlandschapje was het ook weer niet. Het zal ook wel ter beschutting s'winters dienen, een semi-binnenverblijf, zeg maar.
de "tent" van de zandkattenHier tegenover is het verblijf van de Perzische luipaarden en om de hoek zijn caracals te vinden.
Dan kom je weer uit op een lange laan met twee grote weilanden. Het eerste voor een drietal witte Timbavati leeuwen en het tweede voor Oost Afrikaanse leeuwen, waarin ik slechts een grote mannetjesleeuw heb gezien.
witte leeuwinDe zwarte panters, die een schaduwrijk verblijf aan de andere kant van het pad bewonen, zitten hier niet helemaal correct qua continentale indeling, lijkt me.
Misschien dat ze de hoop hebben, in de toekomst, Afrikaanse luipaarden in dit verblijf onder te kunnen brengen.
De jachtluipaarden horen officieel natuurlijk ook nog bij de Afrika route en op weg naar de uitgang lopen we nog een keer langs dit verblijf. De dieren werden net gevoerd, met........levende kippen, die al fladderend over het hek werden gegooid. Dit leidde tot verontwaardiging bij sommige bezoekers.
ConclusieEen mooi park, waar je op een mooie dag heerlijk kunt wandelen.
Slechtweer-accomodaties zijn er echter niet. Verder heeft het park qua verblijven meer weg van een fokcentrum voor katachtigen dan van een zoo.
Voor diegenen die iets met katten hebben is dit park natuurlijk een absolute must. Voor anderen die voornamelijk voor de verblijven gaan is het park minder interessant, maar misschien wel leuk om eens gezien te hebben als je in de buurt bent. Want het blijft wel uniek natuurlijk.
Ik ga zeker nog eens terug, en dan wel lekker vroeg natuurlijk.
Zoosite forum
Auteur